Po dwóch latach od wprowadzenia przepisów mających pomóc dłużnikom, którym z powodu pandemii obniżono wynagrodzenia, rząd zmienia zasady udzielania wsparcia. Obowiązujące dziś rozwiązania mogą być bowiem z łatwością nadużywane. W niektórych przypadkach wystarczy obniżenie pensji choćby o 1 zł, by legalnie uniknąć płacenia długów.
Chodzi o wprowadzony w maju 2020 r. za pomocą tarczy 3.0 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875) art. 52 specustawy covidowej. Zgodnie z nim gdy na skutek działań podjętych w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się koronawirusa dłużnikowi obniżono wynagrodzenie (lub członek jego rodziny stracił źródło dochodu), wówczas kwota wolna od egzekucji z wynagrodzenia za pracę ulega zwiększeniu o 25 proc. na każdego członka rodziny, którego ten pracownik ma na utrzymaniu.
W myśl art. 871 kodeksu pracy kwotą wolną jest równowartość minimalnej płacy pomniejszona o składki i podatki (nie dotyczy to tylko dochodzenia wierzytelności alimentacyjnych). W 2020 r. było to ok. 1920 zł, a obecnie, po podwyższeniu najniższego wynagrodzenia do 3010 zł – jest to ok. 2257 zł. Co oznacza, że teraz obniżka wynagrodzenia dłużnika lub zwolnienie jego małżonka powoduje zwiększenie tej kwoty o 564 zł na każdą niepracującą osobę w rodzinie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.