Prawie 1000 zł dodatku do sierpniowej pensji. Pracodawca nie może go pominąć

Sierpień jest jednym z miesięcy 2026 r., w których stawka dodatku za pracę w porze nocnej należy do najwyższych. Zgodnie z art. 1518 Kodeksu pracy pracownikowi wykonującemu obowiązki w porze nocnej przysługuje za każdą taką godzinę dodatek w wysokości 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Od 1 stycznia 2026 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 4806 zł brutto miesięcznie. Kwotę dodatku nocnego oblicza się, dzieląc minimalną pensję przez liczbę godzin pracy przypadającą do przepracowania w danym miesiącu, a następnie wyliczając 20 proc. otrzymanej stawki godzinowej.

W sierpniu 2026 r. nominalny wymiar czasu pracy wynosi 160 godzin. Obliczenie wygląda więc następująco: 4806 zł dzielone przez 160 godzin daje 30,0375 zł, a 20 proc. tej kwoty to 6,0075 zł. Po zaokrągleniu stawka dodatku wynosi 6,01 zł brutto za każdą godzinę pracy w porze nocnej.

Jeżeli wszystkie 160 godzin pracy danego pracownika przypadłoby na ustaloną u pracodawcy porę nocną, łączna kwota dodatku obliczona według stawki 6,01 zł wyniosłaby 961,60 zł brutto. Rzeczywista kwota zależy jednak od liczby godzin faktycznie przepracowanych w porze nocnej. Pracownik, który przepracuje w niej np. 80 godzin, otrzyma odpowiednio około połowy tej kwoty.

Praca w porze nocnej – nie zawsze od godz. 21 do 7

Istotne jest rozróżnienie pomiędzy przedziałem czasowym wskazanym przez Kodeks pracy a konkretną porą nocną obowiązującą w zakładzie. Przepisy nie stanowią, że każda praca wykonywana pomiędzy godz. 21 a 7 automatycznie daje prawo do dodatku za wszystkie godziny mieszczące się w tym dziesięciogodzinnym przedziale.

Pora nocna obejmuje dokładnie osiem godzin przypadających pomiędzy godz. 21 a 7. To pracodawca określa, które osiem godzin będzie traktowanych w zakładzie jako pora nocna. Może to być przykładowo przedział od godz. 22 do 6 albo od 21 do 5. Ustalenie to powinno wynikać z obowiązujących u pracodawcy zasad organizacji czasu pracy.

Dopiero godziny rzeczywiście przepracowane w tak określonej porze nocnej są podstawą do naliczenia ustawowego dodatku. Państwowa Inspekcja Pracy przypomina jednocześnie, że pracownikowi przysługuje on za każdą godzinę pracy przypadającą na tę porę.

Dodatek nocny w 2026 r. zmienia się z miesiąca na miesiąc

Kwota dodatku za pracę w nocy nie jest identyczna przez cały rok, mimo że minimalne wynagrodzenie w 2026 r. pozostaje na poziomie 4806 zł brutto. Powodem jest różna liczba godzin pracy przypadających w poszczególnych miesiącach.

Im mniejszy nominalny wymiar czasu pracy, tym wyższa godzinowa podstawa wyliczenia i tym samym wyższy dodatek. W 2026 r. stawki za jedną godzinę pracy w porze nocnej wynoszą:

• Styczeń – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.
• Luty – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.
• Marzec – 5,46 zł przy 176 godzinach pracy.
• Kwiecień – 5,72 zł przy 168 godzinach pracy.
• Maj – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.
• Czerwiec – 5,72 zł przy 168 godzinach pracy.
• Lipiec – 5,22 zł przy 184 godzinach pracy.
• Sierpień – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.
• Wrzesień – 5,46 zł przy 176 godzinach pracy.
• Październik – 5,46 zł przy 176 godzinach pracy.
• Listopad – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.
• Grudzień – 6,01 zł przy 160 godzinach pracy.

Sierpień należy więc do miesięcy z najwyższą stawką dodatku nocnego w 2026 r. Dla porównania w lipcu, kiedy nominalny czas pracy wynosił 184 godziny, dodatek wynosił 5,22 zł za godzinę.

Dodatek do wynagrodzenia niezależny od wysokości pensji pracownika

Podstawą wyliczenia ustawowego minimum nie jest indywidualna pensja pracownika, lecz obowiązujące minimalne wynagrodzenie. Oznacza to, że także osoba zarabiająca znacznie więcej niż 4806 zł brutto zachowuje prawo do co najmniej ustawowego dodatku obliczonego według zasad określonych w Kodeksie pracy.

Przepisy zakładowe, regulamin wynagradzania, układ zbiorowy lub umowa mogą przewidywać dla pracownika rozwiązania korzystniejsze. Kodeks pracy wyznacza w tym przypadku poziom minimalny, którego pracodawca nie może obniżyć.

Dodatek za pracę w porze nocnej jest składnikiem wynagrodzenia należnego za wykonaną pracę. Nie trzeba więc składać osobnego wniosku o jego przyznanie, jeżeli ewidencja czasu pracy potwierdza wykonywanie obowiązków w godzinach objętych porą nocną.

Praca w nocy a kobiety w ciąży i rodzice dzieci do 8. roku życia

Prawo przewiduje szczególną ochronę części zatrudnionych. Pracownica w ciąży nie może być zatrudniana w porze nocnej. Zakaz ma charakter bezwzględny. Jeżeli dotychczasowy rozkład przewidywał pracę nocną, pracodawca powinien zmienić organizację czasu pracy w taki sposób, aby kobieta mogła wykonywać obowiązki poza porą nocną.

Jeżeli nie jest to możliwe lub celowe, pracodawca powinien przenieść pracownicę do innej pracy niewymagającej pracy w nocy. Gdy również takie rozwiązanie nie może zostać zastosowane, przepisy przewidują zwolnienie jej z obowiązku świadczenia pracy na niezbędny okres z zachowaniem prawa do dotychczasowego wynagrodzenia.

Inaczej wygląda sytuacja pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 8. roku życia. Nie obowiązuje tu bezwzględny zakaz pracy nocnej. Taki pracownik może zostać skierowany do pracy w porze nocnej wyłącznie za swoją zgodą. Bez tej zgody pracodawca nie może zaplanować mu nocnej pracy.

Praca w nocy osób z niepełnosprawnością – zakaz i ustawowe wyjątki

Szczególne regulacje dotyczą również pracowników z niepełnosprawnością. Co do zasady osoba z niepełnosprawnością nie może być zatrudniona w porze nocnej ani w godzinach nadliczbowych, niezależnie od stopnia niepełnosprawności.

Od tego ograniczenia przewidziano jednak wyjątki. Zakaz nie obejmuje osób zatrudnionych przy pilnowaniu. Praca nocna jest również możliwa, jeżeli z wnioskiem wystąpi sam pracownik z niepełnosprawnością, a lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne pracowników – lub w razie jego braku lekarz sprawujący opiekę nad daną osobą – wyrazi na to zgodę. Koszt takiego badania ponosi pracodawca.

Oznacza to, że samo stwierdzenie, iż każda osoba z niepełnosprawnością ma całkowity zakaz pracy nocnej, byłoby nieprecyzyjne. Państwowa Inspekcja Pracy wyraźnie wskazuje dwa ustawowe wyjątki od tej zasady.

Pracownicy młodociani bez pracy w porze nocnej

Odrębna ochrona obejmuje pracowników młodocianych. Kodeks pracy zabrania zatrudniania ich w porze nocnej. Regulacje dotyczące młodocianych są bardziej restrykcyjne niż ogólne zasady czasu pracy dorosłych pracowników i służą ochronie zdrowia oraz zapewnieniu możliwości nauki.

W praktyce oznacza to, że pracodawca organizujący system zmianowy musi uwzględnić status poszczególnych zatrudnionych jeszcze na etapie przygotowywania harmonogramu. Prawo do dodatku nocnego nie oznacza bowiem, że każdą osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę można swobodnie kierować do pracy w godzinach nocnych.

Dodatek za pracę w nocy w sierpniu – 961,60 zł przy 160 godzinach

Kwota 961,60 zł nie jest stałym dodatkiem przysługującym każdemu pracownikowi w sierpniu. To wartość odpowiadająca 160 godzinom pracy nocnej pomnożonym przez sierpniową stawkę 6,01 zł za godzinę. Pracownik wykonujący pracę w nocy tylko przez część miesiąca otrzyma kwotę proporcjonalną do liczby takich godzin.

Dla 40 godzin nocnych będzie to 240,40 zł, dla 80 godzin – 480,80 zł, a dla 120 godzin – 721,20 zł. Przy 160 godzinach daje to 961,60 zł brutto. Pracodawca powinien uwzględnić należny dodatek przy rozliczeniu wynagrodzenia za okres, w którym praca nocna została wykonana.