Przedłużająca się z powodu choroby nieobecność pracownika w pracy pozwala pracodawcy na rozwiązanie z nim umowy o pracę w trybie natychmiastowym. Jest to jednak możliwe dopiero po upływie określonego przepisami okresu ochronnego.
Mimo że chory pracownik nie zawinił swej nieobecności w pracy, pracodawca nie może być zmuszony do ponoszenia bez ograniczeń w czasie obciążeń z tym związanych. Kolizja interesów chorego pracownika i pracodawcy zainteresowanego jego zwolnieniem została rozstrzygnięta poprzez ustalenie okresów ochronnych przed rozwiązaniem umowy. Ich długość zależy od okresu zatrudnienia u danego pracodawcy - od tzw. zakładowego stażu pracy albo przyczyny choroby. Warto zapamiętać, że do okresu zatrudnienia u danego pracodawcy wlicza się pracownikowi także okres pracy u poprzedniego pracodawcy, jeżeli zmiana pracodawcy nastąpiła wskutek przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę oraz w innych przypadkach, gdy z mocy przepisów szczególnych nowy pracodawca staje się następcą prawnym w stosunkach pracy nawiązanych przez poprzednika.
Podkreślić trzeba, że rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z powodu długiej choroby jest prawem pracodawcy, a nie jego obowiązkiem. Od niego zależy więc decyzja w tej sprawie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.