Kodeks pracy w art. 13 gwarantuje pracownikowi prawo do godziwego wynagrodzenia za pracę. Czy na tej podstawie pracownik może się domagać wypłaty wyższego wynagrodzenia?
Poza żądaniem wyrównania pensji do poziomu wynagrodzenia minimalnego z art. 13 k.p. pracownik nie może wywodzić roszczenia o podwyżkę. Zgodnie z tym przepisem warunki realizacji prawa do godziwego wynagrodzenia określają przepisy prawa pracy oraz polityka państwa w dziedzinie płac, w szczególności poprzez ustalanie minimalnego wynagrodzenia za pracę. Przepis ten nie precyzuje, co należy rozumieć przez godziwe wynagrodzenie, wskazuje jedynie, iż nie może być ono niższe niż płaca minimalna. Poza tym zawiera odesłanie do nieokreślonych wprost przepisów prawa pracy, będących instrumentami kształtowania poziomu wynagrodzenia na godziwym poziomie.
W ocenie Sądu Najwyższego próba zdefiniowania godziwego wynagrodzenia uwzględniać musi nie tylko rodzaj, ilość i nakład pracy (art. 78 par. 1 k.p.) czy też konieczność zapewnienia pracownikowi i jego rodzinie godziwego poziomu życia (art. 4 ust. 1 Europejskiej Karty Społecznej z 18 października 1961 r. nieratyfikowany wprawdzie przez RP, lecz przydatny do ustalenia definicji godziwego wynagrodzenia), ale także nie może pomijać ogólnej kondycji gospodarczej państwa. Oznacza to, iż pojęcie godziwego wynagrodzenia uwarunkowane jest nie tylko indywidualnymi okolicznościami wynikającymi z konkretnego stosunku pracy, lecz ma również swój wymiar globalny uwzględniający elementy ekonomiczne (wyrok SN z 29 maja 2006 r., I PK 230/05, OSNP 2007/11 – 12/155).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.