Dodatek przysługuje za faktyczną rozłąkę żolnierza z rodziną

Na wniosek Ryszarda S. dowódca operacyjny Sił Zbrojnych przyznał mu dodatek za rozłąkę z rodziną. W momencie ubiegania się o kolejne świadczenie (gratyfikację urlopową) żołnierz we wniosku wskazał inną liczbę członków rodziny. Wobec tego wszczęte zostało z urzędu postępowanie wznowieniowe w sprawie dodatku za rozłąkę. W jego trakcie ustalono, że przeniesienie żołnierza z Przemyśla do Warszawy nastąpiło 20 lutego 2004 r. Natomiast w grudniu 2005 r. żołnierz rozwiódł się z żoną. Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi powierzono obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu dzieci przy matce. Żołnierz kilka miesięcy później ponownie zawarł związek małżeński. Obecna żona zameldowana jest w Warszawie. Wniosek o przyznanie dodatku za rozłąkę Ryszard O. złożył 4 grudnia 2007 r.

Po dokonaniu tych ustaleń organ I instancji uchylił decyzję w sprawie przyznania żołnierzowi dodatkowego świadczenia. W rozstrzygnięciu tym dowódca operacyjny Sił Zbrojnych podkreślił, że niezbędnym elementem uzasadniającym przyznanie dodatku za rozłąkę jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy przeniesieniem służbowym żołnierza zawodowego a pozostawaniem w rozłące z rodziną i powiązaną z tym koniecznością ponoszenia dodatkowych kosztów utrzymania. Wskazał ponadto, że stosownie do przepisu par. 7a ust. 1 rozporządzenia ministra obrony narodowej z 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za podróże służbowe (Dz.U. nr 140, poz. 1487 z późn. zm.) dodatek za rozłąkę przysługuje żołnierzowi, gdy członkowie jego rodziny nie przesiedlili się wraz z nim do nowego miejsca pełnienia służby i zamieszkują w miejscowości, do której nie jest możliwy codzienny dojazd publicznymi środkami transportu. Organ uznał, że w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca.