Istotnym zagadnieniem mającym wpływ na obliczanie czasu pracy w godzinach nadliczbowych jest prawidłowe rozumienie pojęcia doby pracowniczej. Mimo że jej definicja znajduje się w kodeksie pracy, w praktyce mogą powstać wątpliwości, od którego momentu należy ją obliczać.
Zgodnie z art. 128 kodeksu pracy do celów rozliczania czasu pracy pracownika przez dobę należy rozumieć 24 kolejne godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczyna pracę zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.
Oznacza to, że doba pracownicza jest uzależniona od obowiązującego dla danego pracownika harmonogramu pracy, a nie jest skorelowana z dobą kalendarzową. Przykładowo, jeśli zgodnie z harmonogramem pracownik rozpoczyna pracę we wtorek o godzinie 8 rano i kończy o 16.00, to jego doba kalendarzowa trwa od godziny 8.00 rano we wtorek do godziny 8.00 rano w środę. Problem z liczeniem doby pracowniczej pojawia się, gdy pracownik rozpocznie pracę o innej godzinie niż pierwotnie ustalona w harmonogramie, np. o 7.00 rano (przyjdzie wcześniej) lub o 10.00 rano (spóźni się). Zaznaczam, że w omawianych przykładach nie zakładam zmiany harmonogramu pracy dla tego pracownika.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.