Rekompensaty energetyczne z podatkiem? Spór o wykładnię kluczowej definicji

W ostatnich latach przedsiębiorstwa energochłonne otrzymały istotne wsparcie finansowe w ramach programów rekompensujących gwałtowny wzrost kosztów energii elektrycznej. Pomocy udziela minister rozwoju i technologii, a operatorem programu jest Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Środki przyznawane w ramach tego programu są bezzwrotne, uzależnione od poziomu zużycia energii oraz skali wzrostu cen i pochodzą z państwowego Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji.

Na gruncie podatkowym powstał spór – czy środki otrzymywane przez przedsiębiorców w ramach tego programu są dotacją? Od odpowiedzi zależy możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT. Przepis ten zwalnia od podatku dotacje otrzymane z budżetu państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, z wyjątkiem dopłat do oprocentowania kredytów bankowych.

Gdzie leży problem

Problem polega na tym, że ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji słowa „dotacja”. Organy podatkowe konsekwentnie przyjmują, że przy interpretacji tego pojęcia należy sięgnąć do art. 126 ustawy o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1530 ze zm.), w którym zdefiniowano dotacje jako środki z budżetu publicznego lub funduszy celowych, udzielane na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych i podlegające szczególnym zasadom rozliczania.

W ocenie organów podatkowych pomoc z Funduszu Rekompensat nie służy realizacji zadań publicznych i nie podlega szczególnym zasadom rozliczenia, co wyklucza ją z kategorii dotacji w rozumieniu tej definicji, a w konsekwencji nie pozwala zastosować zwolnienia z CIT.