Kwestie podatkowej kwalifikacji transgranicznych płatności dotyczących wykorzystania programów komputerowych należą do trudniejszych zagadnień prawnych. Dlaczego?
Podstawowym pytaniem w tym kontekście jest to, czy dana płatność stanowi należności licencyjne w rozumieniu art. 12 typowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, opartej na Modelowej Konwencji OECD i w konsekwencji może być również przedmiotem opodatkowania pobieranego w państwie źródła, czy też jest ona raczej wynagrodzeniem za usługi dotyczące oprogramowania komputerowego, a więc powinno być opodatkowane tylko w państwie siedziby usługodawcy, z wyjątkiem sytuacji, gdy usługi takie są świadczone w państwie źródła za pośrednictwem zakładu.
Oficjalny Komentarz do Modelowej Konwencji OECD stwierdza, że bardzo często porozumienia między właścicielem praw autorskich do programu a dystrybutorem sprowadzają się jedynie do nabycia prawa do dystrybucji kopii oprogramowania – bez prawa jego kopiowania. Takie umowy nie stanowią przekazania licencji, a płatności z tego tytułu nie są należnościami licencyjnymi. Podobnie przekazanie całości praw autorskich do programu komputerowego nie stanowi umowy licencyjnej, a więc nie rodzi w państwie źródła obowiązku podatkowego w zakresie należności licencyjnych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.