Umowa pożyczki, uregulowana w przepisach kodeksu cywilnego, w zależności od woli stron może być odpłatna bądź nieodpłatna. Organy podatkowe restrykcyjnie podchodzą do pożyczek udzielanych nieodpłatnie między osobami prawnymi, w tym w szczególności między podmiotami powiązanymi kapitałowo (np. spółce córce przez spółkę matkę).
Argumentują, że w obrocie gospodarczym umowa pożyczki jest z reguły umową odpłatną, co wyraża się w jej oprocentowaniu. Z tego względu zawarcie umowy nieoprocentowanej pożyczki kwalifikują jako otrzymanie przez pożyczkobiorcę nieodpłatnego świadczenia (art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT; t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn.zm.).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.