Jednego podatku nie było, drugiego też być nie powinno

Podatki
PodatkiShutterStock
3 czerwca 2013

Firma złożyła w urzędzie skarbowym wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych (PCC). Daninę w kwocie blisko 12 mln zł pobrał od niej – jako kupującego – notariusz przy sporządzaniu umowy przeniesienia własności kompleksu biurowego. Sprzedawcą była spółka, która otrzymała wcześniej nieruchomość jako aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Transakcja ta nie podlegała VAT.

Kupujący uznał, że notariusz niesłusznie pobrał PCC. Urząd i izba skarbowa odmówiły jednak uwzględnienia wniosku o zwrotu podatku, ponieważ ich zdaniem sprzedawca korzystał ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy o VAT (t.j. Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Przepis ten mówi, że zwolniona z VAT jest dostawa towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do nich sprzedawcy nie przysługiwało przy ich nabyciu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Z kolei z przepisów ustawy o PCC (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 101, poz. 649 z późn. zm.), wynika, że wolne od tej daniny są czynności (w tym umowa sprzedaży), jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług lub z niego zwolniona. Ta zasada nie dotyczy jednak umów sprzedaży zwolnionych z VAT, których przedmiotem są nieruchomości lub ich części. PCC został więc pobrany prawidłowo.

Pozostało 54% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Autopromocja
381453mega.png
381439mega.png
381484mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.