Jeśli w dniu wpisywania do ewidencji środków trwałych wartość samochodu osobowego była wyższa niż 20 tys. euro, za koszt podatkowy można uznać tylko część raty amortyzacyjnej.
Zgodnie z ogólnie obowiązującą zasadą w podatku dochodowym podatnik może uznać za koszt uzyskania przychodu wszystkie swoje wydatki związane z prowadzoną działalnością, o ile tylko przepis podatkowy nie ogranicza mu tego prawa. Tak jest właśnie w przypadku odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu osobowego. Zgodnie z art. 23 ustawy o PIT nie są uznawane za koszt uzyskania przychodu takie odpisy w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20 tys. euro.
Dzień oddania do użytku
Kwotę graniczną ustala się, przeliczając na złote 20 tys. euro według kursu średniego tej waluty ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Właściwy jest przy tym kurs z dnia przekazania samochodu do używania, a nie z dnia zakupu. Ta okoliczność jest niezwykle ważna, bo często data zakupu (data wpisana na fakturze dokumentującej zakup) jest inna niż data wpisu środka trwałego w ewidencji. Wynika to z wielu okoliczności. By rozpocząć amortyzację, auto musi być zdatne do użytku, a więc zarejestrowane, ubezpieczone, czasami doposażone. Ponadto możemy wpisać do ewidencji samochód osobowy, który używaliśmy już jakiś czas do celów prywatnych, w tym rozliczany wcześniej tzw. kilometrówką.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.