Obowiązek korekty kosztów to najgorzej oceniana regulacja. Sprawia problemy nie tylko przedsiębiorcom, lecz także ich doradcom i księgowym. Kłopotliwe jest też opodatkowanie nieodpłatnych świadczeń.
Polskie przepisy podatkowe są skomplikowane, a ich interpretacja nastręcza wielu trudności. Potwierdzają to przedsiębiorstwa i kancelarie, które wzięły udział w VII Rankingu Firm i Doradców Podatkowych DGP. Na naszą prośbę 30 z nich wymieniło w ankietach regulacje, które najbardziej utrudniają życie podatnikom. Na tej podstawie stworzyliśmy zestawienie pięciu najgorzej ocenianych przepisów podatkowych.
Obowiązkowa korekta
Najczęściej – bo w co drugim przypadku – wskazywano obowiązujące od 1 stycznia 2013 r.: art. 15b ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.) oraz art. 24d ustawy o PIT (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). Nakazują one podatnikom skorygowanie (pomniejszenie) kosztów uzyskania przychodów w sytuacji, gdy zaliczyli do nich wydatek, a nie zapłacili faktury w ciągu 30 dni od upływu terminu płatności (jeśli kontrahenci przyjmą termin płatności przekraczający 60 dni, to korekty trzeba dokonać po 90 dniach od daty potrącenia wydatku dla celów podatkowych – bez względu na ustalony termin płatności).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.