Organy podatkowe uważają, że kwoty wypłacane z funduszu socjalno-bytowego tworzonego na podstawie zakładowego układu zbiorowego pracy nie mogą być utożsamiane ze świadczeniem urlopowym. Dlaczego trudno się z tym zgodzić?
Zasadą jest, że pracodawcy zatrudniający na 1 stycznia co najmniej 20 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty tworzą zakładowy funduszu świadczeń socjalnych (ZFŚS). Przy mniejszym zatrudnieniu mają do wyboru: utworzyć fundusz lub wypłacić świadczenie urlopowe, zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o ZFŚS. Poniesione wydatki są dla nich kosztem podatkowym. Są nim bowiem – zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 9 ustawy o CIT – odpisy i zwiększenia, które w rozumieniu przepisów o ZFŚS obciążają koszty działalności pracodawcy, jeżeli środki pieniężne stanowiące równowartość tych odpisów i zwiększeń zostały wpłacone na rachunek funduszu. Natomiast świadczenia urlopowe wypłacone na podstawie przepisów o ZFŚS stanowią koszt zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 45 ustawy o CIT.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.