Z usługami medycznymi wiążą się różnego rodzaju preferencje podatkowe, w tym w podatku od nieruchomości, podatku dochodowym od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług. Korzystanie z preferencji powoduje jednak czasem ograniczenia, np. w prawie do odliczenia VAT.
Budynki z niższą stawką
Obecnie budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych, zajęte przez podmioty udzielające tych świadczeń, są opodatkowane niższą stawką podatku od nieruchomości. Stawka maksymalna ustalona na 2011 rok wynosi 4,27 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej, podczas gdy stawka maksymalna dla działalności gospodarczej niezwiązanej z działalnością medyczną wynosi 21,05 zł za 1 mkw. powierzchni użytkowej. Co więcej, preferencyjną stawką opodatkowane są zarówno pomieszczenia główne (np. sala operacyjna), jak i pomieszczenia pomocnicze (np. toaleta, stołówka itp.).
Stan ten dotyczy jednak roku obecnego (od 1 stycznia 2011 r.). Wcześniej istniały rozbieżności, które sądy administracyjne starały się rozstrzygnąć. Spory te są rozstrzygane do dziś, o czym świadczy m.in. wyrok WSA w Rzeszowie z 24 maja 2011 r. (sygn. akt I SA/Rz 182/11, nieprawomocny). Mimo że orzeczenie sądu dotyczyło starego stanu prawnego (sprzed 1 stycznia 2011 r.), WSA orzekł, że preferencyjna stawka podatku dla działalności w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych dotyczy nie tylko pomieszczenia głównego, w którym skarżąca świadczy usługi stomatologiczne, ale również pomieszczeń pomocniczych. Chodzi o rejestrację, korytarz i sanitariaty, bez których – jak stwierdził sąd – wykonywanie świadczeń zdrowotnych nie byłoby możliwe.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.