Komisje orzekające w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych mogą stosować łagodniejsze i nieobowiązujące już przepisy wobec kierowników i urzędników zamiast przepisów nowych, surowszych.
Nowelizacja ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 14, poz. 114 z późn. zm.) obowiązuje od 11 lutego 2012 r. Główna Komisja Orzekająca (GKO) oraz komisje I instancji muszą jednak badać, czy nie zastosować przepisów starych. Wszystko za sprawą art. 24 ustawy. Zgodnie z nim, jeżeli w czasie orzekania w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia tego naruszenia, stosuje się ustawę nową, z tym że należy stosować ustawę obowiązującą w czasie popełnienia naruszenia, jeżeli jest ona względniejsza dla sprawcy. Komisje, zgodnie z tym przepisem, muszą więc badać, czy przepisy ustawy w momencie orzekania są względniejsze, czyli – w uproszczeniu – korzystniejsze dla sprawcy. Chodzi zarówno o przepisy ustawy o odpowiedzialności, które zawierają katalog czynów naruszających dyscyplinę, jak i przepisy ustaw merytorycznych, np. ustawy o zamówieniach publicznych.
Komisje muszą badać, czy przepisy w momencie orzekania są korzystniejsze dla osób odpowiadających za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.