Nie ja pierwsza to powiedziałam i nie pierwsza przywołuję. Autorem jest austriacki pisarz i publicysta Karl Kraus, a jego bon mot przypomniała sędzia WSA we Wrocławiu Dagmara Dominik-Ogińska, wskazując na nadużywanie przez organy podatkowe prawa do nadawania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności („Absurdy polskiego prawa podatkowego. Teoria i praktyka, tom VI, wyd. Śląski Oddział KIDP). Minęły trzy lata od tej publikacji i to, co wtedy wydawało się absurdem, dziś nabiera cech praworządności.
Wracamy do sytuacji, w której organ I instancji może tuż przed upływem 5-letniego terminu przedawnienia wydać decyzję podatkową, a następnie stwierdzić, że podatnik sam z dobrej woli z pewnością nie zapłaci, a izba skarbowa nie zdąży rozpatrzyć jego odwołania. To wystarczy do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, czyli uruchomienia egzekucji, która – jak wiadomo – przerywa bieg przedawnienia. Przerwanie oznacza zaś, że 5-letni termin zaczyna biec na nowo. W ten sposób, niewiele czyniąc (bo i po co?) , organ zyskuje kolejne pięć lat na weryfikację.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.