Baca-Pogorzelska: Narodowa zrzutka na węgiel zakończona sukcesem

Wydawało mi się, że gdy w 2016 r. wpompowano 3 mld zł w powstanie Polskiej Grupy Górniczej na zgliszczach Kompanii Węglowej, a Bruksela przymknęła oko na to, że nie ma tam grama prywatnego kapitału (dotować z budżetu można tylko zamykanie kopalń), to limit szczęścia się wyczerpał. Okazało się jednak, że nie. Polski rząd wziął za dobrą monetę wymowne milczenie Komisji Europejskiej i dopycha właśnie kolanem fuzję dwóch śląskich producentów „czarnego złota” - Polskiej Grupy Górniczej i Katowickiego Holdingu Węglowego. Pierwsza z firm ma ok. 3,5 mld zł zobowiązań mimo gigantycznego dokapitalizowania w 2016 r. Druga ok. 2,5 mld zł – nie została dokapitalizowana wcale. Potrzebowała ok. 0,7 mld zł, który jakoś się nie znalazł, tymczasem 0,5 mld zł więcej dla PGG – bez problemu. I te dwa minusy zdaniem rządu mają dać plus. Ba, niebawem. Ba, ten kolos na glinianych nogach ma zadebiutować na giełdzie! Minister energii Krzysztof Tchórzewski mówił niedawno, że właśnie taki scenariusz mu się marzy. Pomarzyć dobra rzecz, panie ministrze. Mi się na przykład marzy, żebyście w końcu przestali działać jak poprzednicy z tymi swoimi kroplówkami dla sektora (owszem, większymi, to wam trzeba oddać). Żebyście zaczęli zamykać nierentowne kopalnie bez perspektyw, a pozwolili zarządom spółek węglowych inwestować tam, gdzie ma to sens. Marzy mi się również, żebyśmy przestali myśleć tym naszym „jakoś to będzie”, bo wbrew pozorom i temu, co pokazywane jest na zewnątrz w przypadku PGG, to mamy do czynienia z piękną katastrofą.