Optymalizacja wykorzystania zasobów finansowych, jakimi dysponuje grupa kapitałowa, skłania międzynarodowe koncerny do zawierania umów typu cash pooling, ułatwiających bieżące finansowanie działalności spółek należących do takiej umowy oraz bardziej wydajne zarządzanie płynnością finansową grupy.
W praktyce istnieją dwa główne warianty umów typu cash pooling. Pierwszy to cash pooling wirtualny (ang. notional cash pooling) - w przypadku którego brak jest rzeczywistych przepływów środków pomiędzy rachunkiem głównym a rachunkami uczestników, niemniej jednak rozliczenie w ramach systemu cash pooling jest dokonywane przez podmiot zarządzający systemem, tzw. cash pool leader, poprzez analizę sald debetowych i kredytowych i odpowiednie przypisanie odsetek z tytułu występowania tych sald. Drugi wariant to cash pooling rzeczywisty - w przypadku którego dochodzi do rzeczywistych przepływów środków pomiędzy uczestnikami systemu finansowania bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotu zarządzającego systemem. W umowach typu cash pooling jako podmiot zarządzający systemem tzw. cash pool leader może występować zarówno podmiot z grupy kapitałowej, do której należą uczestnicy cash pooling, jak i niepowiązana instytucja finansowa.
Charakter umów cash pooling
W przypadku gdy podmiotem zarządzającym systemem cash pooling jest podmiot z grupy kapitałowej i jeżeli w ramach systemu rozliczeń dokonywane są rzeczywiste przepływy środków finansowych pomiędzy uczestnikami cash pooling, w sposób oczywisty dochodzi do transakcji z podmiotami powiązanymi. W przypadku umów typu cash pooling wirtualna charakterystyka tych rozliczeń jest bardziej skomplikowana, ze względu na brak bezpośrednich interakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi. Jednak, mimo iż formalnie nie dochodzi do wzajemnego finansowania podmiotów, to jednak i w tym przypadku istnieje możliwość uznania, że wirtualnie zagregowane środki stanowiące podstawę naliczania odsetek od sald debetowych i kredytowych należą do podmiotów powiązanych i umowa cash pooling stanowi podstawę do powstawania tych odsetek. Dotychczas prezentowane przez władze podatkowe stanowisko w tym zakresie nie jest jednoznaczne. W niektórych interpretacjach władze podatkowe przyjmują stanowisko, że ponieważ podmiotem oferującym usługę cash pool jest w wielu przypadkach niepowiązana instytucja finansowa, w konsekwencji, należy przyjąć, że art. 11 ustawy o CIT dotyczący powiązań nie będzie miał zastosowania. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę specyficzny charakter umów cash pooling, nie można wykluczyć odmiennych interpretacji organów podatkowych.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.