Za niespełna tydzień wchodzą w życie znowelizowane przepisy o zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków. Tymczasem wciąż nie jest do końca jasne, od kiedy w poszczególnych sytuacjach trzeba stosować nowe regulacje. Sprawę pogarsza brak nowego rozporządzenia taryfowego.
Uchwalona 27 października 2017 r. przez Sejm nowelizacja ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. poz. 2180, dalej: nowelizacja u.z.z.w. albo nowelizacja) to kolejny akt prawny, po ustawie z 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, który spowoduje poważne zmiany w sposobie funkcjonowania przedsiębiorstw wodociągo-wokanalizacyjnych. Formalnie – zgodnie z uzasadnieniem do zmian – nowelizacjama służyć wyeliminowaniu słabości aktualnego modelu nadzoru nad rynkiem wodociągowo-kanalizacyjnym, w którym gminy będące właścicielami przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych, równocześnie nadzorują realizację zadań z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków i reprezentują interesy mieszkańców, czyli odbiorców usług. Według założeń nowelizacji taki stan rzeczy nie gwarantuje obiektywizmu i niezależności przy wykonywaniu nadzoru, co prowadzić może do nieuzasadnionego wzrostu cen dostaw wody i odprowadzania ścieków. Nowelizacja, by zapobiec w przyszłości takim problemom, powierza część zadań regulacyjnych na rynku wodociągowo-kanalizacyjnym dyrektorowi regionalnego zarządu gospodarki wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej organ regulacyjny). Przede wszystkim będzie on zatwierdzał taryfy, ale również opiniował treść regulaminów dostarczania wody i odprowadzania ścieków, rozstrzygał spory między firmami wodociągowo-kanalizacyjnymi a odbiorcami usług oraz wymierzał im kary administracyjne. W praktyce tempo wdrażania nowelizacji – pominięcie konsultacji społecznych, praktycznie brak vacatio legis, położenie w parlamentarnej debacie akcentów wyłącznie na kwestię ochrony odbiorców przed wzrostem cen za wodę i ścieki – sugeruje, że jest to przede wszystkim instrument, który ma zagwarantować sprawną egzekucję art. 558 ustawy z 20 lipca 2017 r. – Prawo wodnego (Dz.U. poz. 1566). A ten, przypomnijmy, w taryfach na lata 2018 i 2019 zabrania uwzględniania kosztów, które przedsiębiorstwa będą musiały ponosić od 2018 r. (opłaty za usługi wodne).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.