Indeks na indeksie: Jak wyzbycie się tradycji zmieni uniwersytet [FELIETON]

Ostatni felieton poświęcony był łacinie i ona rozpoczyna dzisiejszy. Słowo „indeks” jest co prawda międzynarodowe, bo występuje w języku niemieckim, angielskim, francuskim, włoskim... i polskim. Jego znaczenie nie powinno więc nastręczać trudności, ale precyzyjniej będzie posłużyć się po raz kolejny „Uniwersalnym słownikiem języka polskiego” pod red. S. Dubisza. I tak początkowo oznaczało wskaźnik, palec wskazujący, by z upływem czasu uzyskać kilka innych znaczeń: skorowidz, czyli alfabetyczny spis tematów, terminów naukowych, nazwisk, miejscowości przytoczonych w danym dziele; spis dzieł, ludzi, rzeczy zakazanych; oznaczenie – litera, liczba lub inny znak, za pomocą którego rozróżnia się wyrażenia matematyczne, fizyczne, chemiczne, ale również prawnicze (np. art. 2011 – artykuł dwieście jeden z indeksem jeden). Jednakże najbardziej oczywiste dziś skojarzenie słowa indeks to książeczka studenta, w której potwierdza się złożenie egzaminów, kolokwiów, zaliczenie semestru lub roku studiów.