Przewalutowanie kredytu złotowego na frankowy może być niedozwolone

Małżeństwo B. w 2008 r. zawarło umowę kredytu hipotecznego z ówczesnym bankiem BZ WBK S.A. (obecnie Santander Bank Polska) Był to kredyt w złotych, oprocentowanie było ustalone stawki referencyjnej WIBOR, używanej do rozliczeń międzybankowych w Polsce (takie stawki były i są stosowane przy określaniu oprocentowania kredytów w złotówkach). Jednak po pewnym czasie kredytobiorcy doszli do wniosku, że bardziej korzystne jest skorzystanie z kredytu walutowego – we frankach szwajcarskich. Zdecydowali się więc skorzystać z oferty przewalutowania już spłacanego kredytu złotowego. Tak też zrobili, a stosowne aneksy do umowy kredytowej zostały podpisane z bankiem. Kredyt stał się kredytem walutowym, określonym w CHF, a jako podstawę oprocentowania przyjęto stawkę referencyjną LIBOR (stawkę tą stosuje się z kolei w międzynarodowych rozliczaniach międzybankowych, a na polskim rynku najczęściej jest podstawą oprocentowania kredytów i transakcji w walutach obcych).