Odpowiedzialność za pranie brudnych pieniędzy poniesie zarówno ten, kto uzyskał bezpośrednio dochód z przestępstwa, jak i ten, kto skorzystał na nim pośrednio – uchwalił Sąd Najwyższy.
Sąd okręgowy uznał trzech mężczyzn za winnych popełnienia przestępstwa prania brudnych pieniędzy, określonego w art. 299 par. 1 kodeku karnego. Chodziło o nielegalne wprowadzanie do obrotu gospodarczegǫ oleju opałowego jako oleju napędowego, bez odprowadzania należnego Skarbowi Państwa podatku akcyzowego, związanego z przekwalifikowaniem paliwa.
Wykładnia przepisu
Wyrok sądu okręgowego został zaskarżony przez obrońców oskarżonych. W apelacji zostały podniesione zarzuty związane z niekorzystną dla podsądnych interpretacją bardzo szerokiego art. 299 par. 1 k.k. Zgodnie z nim „kto środki płatnicze, instrumenty finansowe czy papiery wartościowe, prawa majątkowe lub inne mienie ruchome, a także nieruchomości, pochodzące z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, przyjmuje, przekazuje lub wywozi za granicę (...), podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat”. Powstał jednak problem, czy przepis dotyczy sytuacji, gdy środki w nim wymienione stanowią korzyść majątkową osiągniętą bezpośrednio, czy także pośrednio z popełnienia czynu zabronionego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.