Istotą programu „Rodzina 500 plus” jest objęcie świadczeniem wychowawczym możliwie jak największej grupy osób wychowujących dzieci. Tym samym program realizuje trzy podstawowe cele: zwiększenie wskaźnika dzietności, inwestycji w kapitał ludzki i redukcji ubóstwa wśród najmłodszych. Świadczenie wychowawcze na drugie i kolejne dziecko ma charakter powszechny i demograficzny. Jak wynika z przeprowadzonych badań społecznych, 53 proc. rodzin w Polsce ma tylko jedno dziecko. Program „Rodzina 500 plus” ma być impulsem, który zachęci te rodziny do podjęcia decyzji o kolejnym dziecku. Cel ten ma być osiągnięty właśnie przez zagwarantowanie dodatkowej, długofalowej pomocy finansowej ze strony państwa, bez względu na osiągany przez rodzinę dochód. Tym samym program ten stanowi inwestycję w kapitał ludzki oraz zrywa z przekonaniem, że polityka rodzinna jest równoznaczna z polityką socjalną. Idąc dalej, polityka rodzinna to inwestycja.
W ustawie o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci nie przewidziano górnej granicy dochodowej, po przekroczeniu której świadczenie wychowawcze nie będzie przysługiwało. Rozwiązania tego nie wprowadzono z uwagi na koszty, które by powodowało. Po przeliczeniu ewentualnych oszczędności z tytułu wprowadzenia górnej granicy dochodowej okazało się, że koszty wprowadzenia tego rozwiązania byłyby zbyt wysokie, np. przy progu dochodowym wynoszącym 5 tys. zł oszczędności wyniosłyby 81 mln zł, a koszty weryfikacji – 76 mln zł.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.