Jaka powinna być liczba pracowników socjalnych

Przepis dotyczący wskaźnika zatrudnienia pracowników socjalnych w ośrodkach pomocy społecznej funkcjonuje od 1 stycznia 1997 r. Wskaźnik obowiązuje więc już 11 lat, ale w wielu gminach nie jest przestrzegany.

Zapotrzebowanie na pomoc społeczną nie jest takie samo w różnych miejscach kraju. Pomoc społeczna nie jest adresowana głównie do osób bezrobotnych. W art. 7 ustawy o pomocy społecznej wymienia się przykładowych 16 powodów uzasadniających ubieganie się o wsparcie, w tym także bezrobocie. Stopa bezrobocia wprawdzie spadła, ale wzrasta liczba osób cierpiących na różnego rodzaju schorzenia psychicznie. Coraz częściej słyszymy o drastycznych przejawach przemocy w rodzinie, przybywa w społeczeństwie osób w podeszłym wieku, z których część zapewne wymaga lub będzie wymagać profesjonalnego wsparcia w środowisku lokalnym.
Teza, że mniejsza liczba pracowników socjalnych w niektórych ośrodkach pomocy społecznej niż określony w ustawie o pomocy społecznej wskaźnik zatrudnienia tej grupy pracowników – jeden pracownik socjalny na 2 tys. mieszkańców – jest zupełnie wystarczająca, jest tezą co najmniej dyskusyjną. Chodzi o niekoniecznie słuszne przekonania, iż władze wszystkich gminnych jednostek samorządu terytorialnego wykazują się wystarczającą troską o zapewnienie warunków osiągania w gminie głównego celu pomocy społecznej, jakim jest umożliwienie przezwyciężenia trudnej sytuacji życiowej osobom/rodzinom, które własnym staraniem, wykorzystując własne zasoby, możliwości i uprawnienia, nie są w stanie pokonać trudnej sytuacji życiowej.