Zażalenie na decyzję w przedmiocie odszkodowania rozpoznaje wojewoda

STAN FAKTYCZNY

Decyzją starosta ustalił lokalizację drogi gminnej kilkoma ulicami oraz zatwierdził projekt podziału wielu nieruchomości przeznaczonych w części pod tę drogę. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 2 ust. 1, art. 12 oraz art. 17 ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz.U. nr 80, poz. 721 z późn. zm.) – specustawy drogowej. Decyzja dotyczyła m.in. działki stanowiącej współwłasność, która w wyniku podziału uzyskała numery b i c, przy czym działka c została przeznaczona pod drogę. Kolejną decyzją ten sam organ zobowiązał burmistrza do zapłaty odszkodowania na rzecz byłych współwłaścicielek działki nr c objętej decyzją lokalizacyjną. Następnie postanowieniem starosta ustalił wysokość kosztów postępowania i zobowiązał do ich uiszczenia burmistrza. W postanowieniu zawarto pouczenie o prawie złożenia zażalenia do samorządowego kolegium odwoławczego (SKO). W wyniku skargi gminy SKO uznało się organem niewłaściwym do rozpatrzenia sprawy i przekazało zażalenie do rozpatrzenia wojewodzie. Wojewoda utrzymał zaskarżone postanowienie starosty w mocy. Organ nadzoru wskazał, że kwestię kosztów postępowania w sprawie o ustalenie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi publiczne regulują przepisy specustawy drogowej oraz ustawy z 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego, które są przepisami szczególnymi () wobec art. 262 kodeksu postępowania administracyjnego, który nie ma w sprawie zastosowania.