Nie należy wydawać europejskiego nakazu aresztowania w stosunku do sprawców drobnych przestępstw. Przed wydaniem nakazu sąd powinien uwzględnić wagę przestępstwa, długości kary oraz koszty i korzyści wynikające z wykonania nakazu aresztowania.
W latach 2005 – 2009 państwa członkowskie wydały 54 689 europejskich nakazów aresztowania. Na ich podstawie ujęto 11 630 podejrzanych. Takie informacje zostały opublikowane w sprawozdaniu Komisji Europejskiej. Komisja dokonała w nim oceny wdrożenia przez państwa członkowskie europejskiego nakazu aresztowania.
Europejski nakaz aresztowania (ENA) to istniejąca w Unii Europejskiej uproszczona forma ekstradycji. Dzięki niemu możliwe jest aresztowanie na terenie jednego z krajów członkowskich osoby podejrzanej lub oskarżonej o popełnienie przestępstwa albo już skazanej za nie i wydanie jej do kraju, w którym stanie przed sądem lub odbędzie wcześniej orzeczoną karę. O wydaniu osoby decyduje sąd kraju, na którego terytorium ta osoba przebywa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.