Przedsiębiorca nie ma prawa nakładać kar umownych jeżeli konsument spóźnia się z uiszczeniem zobowiązania. Możne jedynie żądać zapłaty odsetek.
Przedsiębiorcy nakładają na klientów kary umowne, nawet wówczas, gdy świadczenie konsumenta ma charakter pieniężny (np. zapłata za nadanie listu lub paczki). Tymczasem kodeks cywilny wyraźnie stanowi, że karę umowną można nałożyć tylko w przypadku świadczenia o charakterze niepieniężnym.
Jak wynika z raportów Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) przedsiębiorcami, którzy najczęściej nakładają na swoich klientów niezgodne z prawem kary umowne, są firmy kurierskie i kolporterzy. Kodeks cywilny, a konkretnie jego art. 483 par. 1, stanowi, że w umowie można zastrzec, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania nastąpi przez zapłatę określonej sumy, tj. kary umownej. Jednakże ustawodawca wyraźnie wskazał, że możliwość taka istnieje wyłącznie w odniesieniu do zobowiązania niepieniężnego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.