Za grunty przekazane w użytkowanie wieczyste jego właściciel, np. gmina, może pobrać pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Ich wysokość ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości i zależy od celu, na jaki nieruchomość została oddana. Opłata roczna powinna być uiszczona do 31 marca.
Jedną z prawnych form władztwa nad nieruchomością jest użytkowanie wieczyste. Zgodnie z kodeksem cywilnym w użytkowanie wieczyste mogą być oddawane nieruchomości położone w granicach administracyjnych miast, które są własnością gminy, powiatu lub województwa, albo Skarbu Państwa. Co do zasady nieruchomości te przekazywane są osobom fizycznym lub prawnym na okres 99 lat. Jeżeli jednak cel gospodarczy nie wymaga tak długiego okresu użytkowania wieczystego, to możliwe jest przekazanie gruntów na okres krótszy, nie mniejszy jednak niż 40 lat. Użytkownik wieczysty może korzystać z gruntu tak jak właściciel - z wyłączeniem osób trzecich. Za grunty przekazane w użytkowanie wieczyste jego właściciel, czyli gmina, powiat, województwo czy Skarb Państwa, może pobierać pierwszą opłatę oraz opłaty roczne. Wysokość tych opłat ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości.
Pierwsza opłata
Pierwsza opłata za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste w drodze przetargu podlega zapłacie jednorazowo. Jej uiszczenie powinno nastąpić nie później niż do dnia zawarcia umowy o oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste. W szczególnych wypadkach właściciel nieruchomości (gmina, powiat, województwo, Skarb Państwa) może zadecydować o rozłożeniu pierwszej opłaty na oprocentowane raty. Okres spłaty tych rat nie może przekroczyć 10 lat. Wierzytelność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego w stosunku do nabywcy z tego tytułu podlega zabezpieczeniu, w szczególności przez ustanowienie hipoteki. Pierwsza rata podlega zapłacie nie później niż do dnia zawarcia umowy użytkowania wieczystego. Następne raty wraz z oprocentowaniem podlegają zapłacie w terminach ustalonych przez strony w umowie. Rozłożona na raty niespłacona część ceny podlega oprocentowaniu przy zastosowaniu stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski. Od takiego sposobu naliczania odsetek dopuszczalne są jednak wyjątki. W stosunku do nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa - wojewoda (w drodze zarządzenia), a w stosunku do nieruchomości stanowiących przedmiot własności gminy, powiatu lub województwa - odpowiednia rada lub sejmik (w drodze uchwały), mogą bowiem wyrazić zgodę na zastosowanie innej stopy procentowej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.