Umowa o dożywocie polega na przeniesieniu własności nieruchomości w zamian za dożywotnie utrzymanie. Osoba, która otrzyma nieruchomość, musi przyjąć zbywcę jako domownika i do końca życia dostarczać mu wszystkich niezbędnych świadczeń.
Każda osoba, która jest właścicielem lub współwłaścicielem nieruchomości, może zawrzeć umowę o dożywocie. Przeniesienia własności nieruchomości w zamian za dożywotnie utrzymanie można dokonać tylko na podstawie aktu notarialnego. Umowa dożywocia, która nie ma takiej formy, jest nieważna. Prawo dożywocia jest niezbywalne i wygasa po śmierci dożywotnika. Każda ze stron ma prawo żądać zamiany świadczeń objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę. Ponadto sąd może orzec o rozwiązaniu umowy dożywocia. Stanie się tak jednak tylko w wyjątkowych wypadkach.
Strony umowy
Stroną umowy dożywocia, która przenosi własność nieruchomości i zgodnie z kodeksem cywilnym nazywana jest dożywotnikiem, może być tylko osoba fizyczna. Natomiast drugą stroną umowy, a więc podmiotem, który otrzymuje nieruchomość w zamian za zapewnienie dożywotniego utrzymania, może być zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna, np. spółka kapitałowa.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.