Produkt niebezpieczny zdefiniowano w kodeksie cywilnym. Natomiast przepisy administracyjne, m.in. ustawa o ogólnym bezpieczeństwie produktów, określają obowiązki producentów i dystrybutorów w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa.
Za produkt niebezpieczny mogą być uznane wszelkie rzeczy ruchome – od wyrobów włókienniczych, poprzez sprzęt AGD, aż po maszyny i samochody. Produkt niebezpieczny to taki, który nie zapewnia bezpieczeństwa, jakiego można oczekiwać, uwzględniając jego normalne użycie. Producenci w dążeniu do zapewnienia bezpieczeństwa produktów dbają, aby ich konstrukcja, skład, metoda wytwarzania i oznakowanie były zgodne z przepisami szczegółowymi w tym zakresie. Bezpieczeństwo produktu wzmacnia się również przez odpowiednią prezentację – prawidłowe oznakowanie, odpowiedzialną reklamę, adekwatne i komunikatywne deklaracje na temat właściwości produktu. Mimo starannego działania producenta w praktyce może się okazać, że dany produkt jest niebezpieczny, np. z powodu wadliwej konstrukcji albo braku właściwych ostrzeżeń dotyczących użytkowania.
Jeżeli producent, np. na podstawie informacji pochodzących od konsumentów, zidentyfikuje ryzyko stwarzane przez jego produkt, jest zobowiązany samodzielnie ocenić stopień ryzyka i podjąć środki w celu wyeliminowania niebezpieczeństwa. Wybór tych środków zależy od stopnia i rodzaju zagrożenia. W niektórych przypadkach wystarczające będzie umieszczenie dodatkowych ostrzeżeń na opakowaniu, zaś w innych wycofanie produktu z sieci dystrybucji, a nawet wycofanie go zarówno z sieci dystrybucji, jak i od konsumentów. Niekiedy konieczne będzie podanie informacji o zagrożeniu do publicznej wiadomości. Producent będzie też musiał zgłosić produkt do europejskiej bazy RAPEX oraz powiadomić o swoich działaniach naprawczych Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.