Argentyna

Argentyński policjant konny, który nie ma ani kropli polskiej krwi, założył strój łowicki, zatańczył kujawiaka oraz oberka i wywalczył dla Polonii tytuł Ambasadora Kulturalnego w Argentynie. Sukces Facundo Trabelli na prestiżowym Festiwalu Imigrantów w Berisso przypieczętowała decyzja o odrzuceniu apelacji reprezentanta wspólnoty niemieckiej.

Gdy Donald Trump mówi o poparciu argentyńskich roszczeń do Falklandów (vel Malwinów), Europejczycy chętnie uznają, że bredzi lub blefuje. Rzeczywistość może nas niebawem zaskoczyć. Ten odległy zakątek świata stanie się być może niebawem areną wydarzeń, które uzmysłowią nam wielką zmianę w globalnej polityce i strategii mocarstw.

Pod koniec 1956 r. „w pewnej kawiarni w La Placie w Argentynie, gdzie grało się w szachy (...), w duszną letnią noc przy piwie” niespełna 30-letni Rodolfo Walsh słyszy, jak ktoś wypowiada zdanie: „Jeden z rozstrzelanych żyje”.

Dramatyczny finał mistrzostw świata będzie miał swój ciąg dalszy przed władzami światowej centrali. Po meczu, w którym Hiszpania pokonała Argentynę 1:0 po dogrywce, na murawie w East Rutherford wybuchła gwałtowna awantura z udziałem zawodników i członków sztabu. Komisja Dyscyplinarna FIFA oficjalnie wszczęła postępowanie – zarzuty napaści i niesportowego zachowania usłyszeli m.in. Leandro Paredes, Nahuel Molina oraz Gavi. Na tym jednak nie koniec problemów Argentyńczyków.

Argentyna zarejestrowała pod koniec 2025 roku najwyższe zadłużenie zagraniczne od początku prowadzenia statystyk – poinformował Krajowy Instytut Statystyki (INDEC). Zadłużenie kraju brutto wyniosło wówczas ponad 320,3 mld dolarów, co oznacza wzrost o ponad 1,7 mld w porównaniu z poprzednim kwartałem.

Jeszcze tydzień temu wszystko wskazywało na to, że partia ekscentrycznego prezydenta Argentyny Javiera Mileiego dostanie ostre baty w wyborach do parlamentu. Stało się inaczej: wyszła z nich jako niekwestionowany zwycięzca. Być może na tym gwałtownym zwrocie zaważyła interwencja Donalda Trumpa

Czy mniejsze i słabiej rozwinięte kraje powinny się trzymać własnej waluty? A może sposobem na sukces może być dla nich podczepienie się pod pieniądz dużego i bogatego sąsiada? To fundamentalne pytanie znamy z dzisiejszej Europy i euro. Waluty będącej specyficzną formą starej marki zachodnioniemieckiej rebrandowanej w pewnym momencie na pieniądz zjednoczonej Europy. Ale to pytanie najmocniej przebija się dziś w Ameryce Południowej, gdzie wiele rządów w minionym półwieczu na różne sposoby eksperymentowało z dolaryzacją swoich gospodarek.

W zamian za wielomiliardowe pożyczki z instytucji międzynarodowych rząd rezygnuje z ograniczeń przepływu kapitału i częściowo uwalnia peso. Skutkiem była duża deprecjacja waluty południowoamerykańskiego kraju.

Jeśli się nam powiedzie, dla wielu to będzie cud.

Edmundo González, kandydat opozycji w lipcowych wyborach prezydenckich, który – jak wiele wskazuje – je wygrał, opuścił kraj. Na pokładzie hiszpańskiego samolotu wojskowego wyleciał do Europy. Wcześniej przez kilka dni chronił się w ambasadzie Hiszpanii w Caracas po tym, jak wenezuelska prokuratura wydała wobec niego nakaz aresztowania, oskarżając go m.in. o fałszowanie dokumentów i udział w spisku.

Zachował się zgodnie z aforyzmem przypisywanym Einsteinowi. Wszyscy w Argentynie wiedzieli, że wyrwanie kraju z duszących objęć peronistów jest niemożliwe, a Javier Milei nie wiedział, przyszedł i to zrobił.

Gwałtowne burze i porywiste wiatry przekraczające 150 km/h nawiedziły w weekend Argentynę i Urugwaj, zabijając w obu krajach łącznie co najmniej 16 osób. W niedzielę ponad 100 tys. domów w metropolii Buenos Aires pozostawało bez prądu.

Wiemy, że na prezydenta wybraliśmy człowieka, który nazywa państwo reprezentacją diabła na ziemi. Z Federico N. Fernándezem argentyńskim ekonomistą wolnorynkowym, dyrektorem wykonawczym Somos Innovación rozmawia Sebastian Stodolak.

Nowy prezydent Argentyny może odwrócić losy porozumienia handlowego UE z Mercosurem po tym, jak jego poprzednik zdecydował o jego zawetowaniu na finiszu negocjacji.

Argentyna pod rządami Javiera Mileia może się stać nowym laboratorium dla rozwiązań, które niegdyś zapewniły powodzenie całego Zachodu, a potem zostały zarzucone nawet przez partie liberalne.

W niedzielę, w drugiej turze głosowania Argentyńczycy wybrali jako nowego prezydenta na czteroletnią kadencję 53-letniego skrajnego prawicowego liberała Javiera Mileia. Po przeliczeniu 97,5 proc. głosów Milei miał ich 55,8 proc. a jego konkurent, Sergio Massa, dotychczasowy minister gospodarki w lewicowym peronistowskim rządzie - 44,2 proc.

Główny kandydat do prezydentury chce zlikwidować bank centralny i peso zastąpić dolarem.

Inflacja w Argentynie, która w maju sięgnęła rekordowego poziomu 114,2 proc., daje się we znaki obywatelom tego kraju. Niemal co tydzień w którymś z dużych miast kraju odbywają się protesty przeciwko polityce finansowej rządu.

Liczba mieszkańców Ameryki Łacińskiej i Karaibów, którzy cierpią głód, wzrosła od 2019 roku w następstwie pandemii Covid-19, kryzysu klimatycznego i zakłóceń rynkowych spowodowanych wojną na Ukrainie o 30 proc. i wynosi dziś 56 milionów osób - wynika z raportu Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).