Nakład pracy kuratora ustanowionego dla strony, której miejsce pobytu nie jest znane, oraz tej wykonywanej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, jest bardzo zbliżony. Nie ma więc podstaw do różnicowania wysokości ich wynagrodzeń. Takie wnioski płyną z lektury uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi.
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego
Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 kwietnia br. uznał za niezgodne z ustawą zasadniczą przepisy, które stanowią, że wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla osoby nieznanej z miejsca pobytu nie może przekroczyć 40 proc. stawek minimalnych należnych radcom prawnym (sygn. akt SK 89/22). I właśnie do tego orzeczenia TK odwołał się łódzki sąd, rozstrzygając w II instancji kwestię wysokości wynagrodzenia przyznanego kuratorowi reprezentującemu pozwanego. SO zauważył problem dotyczący zgodności składu TK z konstytucją (w wydaniu wyroku brał udział Jarosław Wyrembak zaliczany do grona tzw. sędziów dublerów). Zastrzegł jednak, że o zgodności prawa z ustawą zasadniczą może również rozstrzygać sąd powszechny w ramach rozproszonej kontroli konstytucyjności przepisów. Powołał się również na wyrok Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2009 r. (sygn. akt I CSK 482/08), gdzie wskazano, że: „norma konstytucyjna może stanowić podstawę prawną, jeżeli jest skonkretyzowana w stopniu pozwalającym na samoistne jej zastosowanie”.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.