Ustawa o pracowniczych planach kapitałowych wejdzie w życie 1 stycznia 2019 r. (ma być opublikowana w Dzienniku Ustaw do 30 listopada). Jednym z problemów, z którymi wkrótce będą mierzyli się pracodawcy, jest kwestia liczenia terminów na zawieranie umów tworzących PPK. Zagadnienie to poruszył mec. Łukasz Kuczkowski w tekście pt. „PPK: zamieszanie z terminami przyprawi o ból głowy” (KiP z 15 listopada 2018 r., nr 222). Nie ze wszystkim tezami autora mogę się zgodzić.
Konstrukcja i relacja umów składających się na PPK nie jest ani precyzyjna, ani jasna. Istotne jest, że umowa o zarządzanie PPK jest zawierana raz i na 10 dni roboczych przed terminem umowy o prowadzenie PPK dla pierwszego uczestnika. Umowa o prowadzenie PPK z kolei zawierana jest indywidualnie dla każdego uczestnika, chociaż w różnym czasie i niekoniecznie w formie osobnej umowy. Rozróżnienie przepisów ustalających termin na zawarcie umowy o prowadzenie dla pierwszych uczestników jest zatem kluczowe.
10 dni roboczych przed – umowa o zarządzanie PPK
Określenie prawidłowego terminu zawarcia umowy o zarządzanie PPK jest utrudnione z uwagi na fakt, że ustawa nie definiuje pojęcia „dzień roboczy”. Co więcej, posługuje się ona dość nietypowym sposobem określenia terminu, nakazując jego liczenie wstecz. W swoim artykule mec. Kuczkowski stwierdził, że „(…) umowę o prowadzenie PPK (…) należałoby zawrzeć do 10 października 2019 r., a umowę o zarządzanie PPK – w terminie 10 dni roboczych przed tym dniem, tj. 28 września 2019 r. Przez dni robocze należy rozumieć dni niebędące niedzielą lub świętem”.
Takie rozumienie dnia roboczego jest w mojej ocenie wątpliwe. Wywodzić się ono może z poglądów doktryny prawa pracy (zresztą niejednolitych w tej kwestii). Sam kodeks pracy pojęcia tego nie definiuje. Powstaje jednakże pytanie, czy takie przenoszenie doktrynalnych poglądów prawa pracy na grunt PPK jest zasadne i uwzględnia charakter planów kapitałowych? PPK to, owszem, regulacja o wieloaspektowym charakterze. Jednakże w pierwszej kolejności wchodzi ona w zakres prawa rynku kapitałowego. Nie jest to regulacja prawa pracy w ścisłym znaczeniu (odnosi się do sposobów zatrudnienia w szerszym aspekcie niż tylko stosunek pracy). Nie można więc zapominać, że pojęcie dnia roboczego jest zdefiniowane w ustawie z 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1355), do której ustawa PPK odwołuje się w sprawach nieuregulowanych (choć w ograniczonym zakresie). Przez dzień roboczy w myśl jej art. 2 ust. 40 rozumie się „każdy dzień od poniedziałku do piątku, z wyłączeniem dni ustawowo wolnych od pracy”. Takie rozwiązanie wydaje się zasadniejszym, jeżeli mówimy o terminie na zawarcie z instytucją finansową umów dotyczących zarządzania środkami na rynku kapitałowym.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.