Jesień życia w Polsce ma dwa skrajnie różne oblicza. Październikowe przelewy z ZUS dla jednych będą powodem do dumy, dla innych - źródłem ogromnego rozczarowania. Podczas gdy krajowy rekordzista inkasuje co miesiąc kwotę odpowiadającą rocznym zarobkom wielu Polaków, tysiące seniorów musi przeżyć za mniej niż 500 złotych.
Emerytalne eldorado dla wybranych. Kto dostaje najwięcej?
Polski system emerytalny coraz mocniej premiuje osoby, które przez dekady odkładały wysokie składki i zdecydowały się na późniejsze zakończenie kariery zawodowej. Efekt? Portfele sporej grupy starszych Polaków pękają w szwach. Ponad 188 tysięcy osób może pochwalić się świadczeniem przekraczającym magiczną barierę 10 tysięcy złotych miesięcznie. Ponad 12 tysięcy z nich otrzymuje nawet powyżej 15 tysięcy złotych. Absolutne rekordy padają jednak w regionach o silnych tradycjach przemysłowych i biznesowych:
- Śląsk (Zabrze): To tutaj mieszka ogólnokrajowy lider z emeryturą rzędu 54 tysięcy złotych.
- Mazowsze (Warszawa): Najwyższy przelew w tym regionie dobija do 43 tysięcy złotych.
- Kujawsko-Pomorskie: Najbogatszy tamtejszy emeryt otrzymuje ponad 42 tysiące złotych każdego miesiąca.
Druga strona medalu. Ponad 30 tysięcy Polaków z głodową stawką
Zupełnie inna rzeczywistość dotyka seniorów na drugim biegunie państwowego systemu. Choć w kraju obowiązuje pojęcie emerytury minimalnej, prawo nie gwarantuje jej każdemu. W rezultacie dynamicznie rośnie grupa osób, których miesięczny budżet z ZUS zamyka się w zaledwie kilkuset złotych. Najnowsze dane pokazują niepokojący trend. Już ponad 30 tysięcy Polaków otrzymuje świadczenie, które nie przekracza 500 złotych brutto. To o niemal 9 procent więcej takich przypadków niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Taka kwota w dobie obecnych kosztów życia ledwo wystarcza na opłacenie ułamka podstawowych rachunków.
Jak uniknąć finansowego tąpnięcia na starość?
Skąd biorą się tak rażące dysproporcje? Konstrukcja naszych emerytur opiera się na prostej matematyce, w której kluczowe są trzy elementy. Po pierwsze, liczy się kapitał początkowy i suma wszystkich odprowadzonych składek. Po drugie, ogromne znaczenie ma staż ubezpieczeniowy. Osoby, które otrzymują głodowe stawki rzędu 500 złotych, zazwyczaj przepracowały w swoim życiu bardzo krótki okres lub wykonywały obowiązki w ramach umów, od których nie były odprowadzane odpowiednie sumy do ZUS. Bez wykazania wymaganych lat pracy państwo nie podwyższy nam świadczenia do poziomu minimalnego. Ostatnim, ale niezwykle ważnym czynnikiem jest moment przejścia na odpoczynek. Każdy rok pracy dłużej po osiągnięciu wieku emerytalnego drastycznie zwiększa ostateczną kwotę, jaką co miesiąc przeleje nam urzędnik. Skrócony czas pobierania świadczenia w połączeniu z większą bazą odłożonych pieniędzy to jedyny sprawdzony przepis na ucieczkę przed emerytalną biedą.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu