Jeden z naszych pracowników po skończonej pracy poszedł do szatni, aby się przebrać. Zrobiło mu się słabo, więc oparł się o szafkę, która się na niego przewróciła. ZUS twierdzi, że nie był to wypadek przy pracy, bo przyczyna zdarzenia nie miała charakteru zewnętrznego, a wiązała się ze stanem zdrowia pracownika. My już wypłaciliśmy podwyższony zasiłek chorobowy. Na jakie argumenty powinien się powołać pracownik?
Do uznania zdarzenia za wypadek przy pracy niezbędne jest stwierdzenie, że doszło do niego w wyniku działania przyczyny zewnętrznej (art. 3 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach społecznych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; dalej: ustawa wypadkowa).
W orzecznictwie sądowym akcentuje się, że przyczyną zewnętrzną wypadku może być każdy czynnik zewnętrzny, który jest w stanie wywołać w istniejących warunkach szkodliwe skutki, w tym także pogorszyć stan zdrowia pracownika dotkniętego już schorzeniem samoistnym. Związek zdarzenia z pracą nie musi mieć charakteru przyczynowo-skutkowego ‒ praca nie musi być przyczyną zdarzenia, a za wypadki przy pracy można uznać takie zdarzenia, które pozostają z nią w związku miejscowym, czasowym lub funkcjonalnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z 1 lutego 2023 r., sygn. akt III USKP 66/22).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.