Pozbawienie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego osoby, która choć formalnie pozostaje w stosunku pracy, przebywa na urlopie wychowawczym i zajmuje się niepełnosprawnym dzieckiem, narusza konstytucyjne zasady, m.in. równego traktowania oraz szczególnej pomocy ze strony władz publicznych dla rodziny i matki po urodzeniu dziecka.
Takie zarzuty zostały sformułowane w skardze (sygn. akt SK 50/22) skierowanej do Trybunału Konstytucyjnego. Dotyczy ona matki, która złożyła wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, ale otrzymała decyzję odmowną z powodu braku spełnienia jednej z przesłanek warunkujących jego uzyskanie, czyli rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej – kobieta przebywała bowiem na urlopie wychowawczym. Analogiczne stanowisko zajęło samorządowe kolegium odwoławcze, a także wojewódzki sąd administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny, które wskazywały, że skarżącej może być przyznane świadczenie pielęgnacyjne dopiero po ustaniu stosunku pracy. Zgodnie stwierdzały przy tym, że przez rezygnację z zatrudnienia w myśl art. 17 ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 615 ze zm.) należy rozumieć wyłącznie taką sytuację, w której stosunek pracy został rozwiązany, a nie taką, w której doszło jedynie do faktycznego zaprzestania wykonywania pracy, co ma miejsce na urlopie wychowawczym.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.