Minione 26 lat przemian ustrojowych w Polsce to także okres projektowania i wdrożenia znaczących zmian w systemie emerytalnym, z których nie wszystkie zakończyły się sukcesem. Patrząc z szerszej perspektywy długookresowego rozwoju państwa, jakość funkcjonowania systemu zabezpieczenia społecznego posiada zasadnicze znaczenie dla przyszłych pokoleń i już dziś wymaga pilnych oraz istotnych zmian.
W ostatnim czasie w DGP (nr 163) ukazał się artykuł prof. K. Raczkowskiego pt. „Mamy okazję, by zbudować trwały system rozwojowy”, w którym słusznie podniósł on potrzebę właściwego zarządzania w sferze rozwoju i finansów. Zauważył, iż „nawet w Wieloletnim Planie Finansowym Państwa pomija się rolę, konsekwencje i negatywne znaczenie wydatków sztywnych”. Tymczasem jest to jeden z najpoważniejszych problemów dalszego rozwoju Polski, gdyż analiza prognoz wieloletnich przepływów finansowych dla funduszu emerytalnego FUS wskazuje, iż w okresie najbliższych 10 lat jego deficyt będzie oscylował wokół 3 proc. PKB. Oznacza to, że w ZUS każdego roku brakować będzie co najmniej ok. 49,5 mld zł, a bez systemowych reform zbilansowanie systemu składowego jest nierealne i grozi poważną destabilizacją finansów publicznych w najbliższych latach. Czy Program Budowy Kapitału (PBK), który jest kluczowym filarem Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju (SOR), zawiera elementy, które można uznać za obiecujące z perspektywy ubezpieczonego i kondycji systemu zabezpieczenia społecznego w Polsce?
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.