Nasz czytelnik, pan Szymon, ma problem z wujem alkoholikiem mieszkającym w należącym do pana Szymona mieszkaniu. Sąsiedzi skarżą się na nocne libacje i towarzystwo, które bierze w nich udział. Czytelnik postanowił zgłosić się z tą sprawą do gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych. – Po zebraniu zeznań sąsiadów wuja oraz uzyskaniu opinii biegłego komisja przekazała sprawę do sądu, a ten skierował krewnego na niestacjonarne leczenie z choroby alkoholowej. Wuj jednak nie podjął leczenia. Od postanowienia sądu minęło prawie pół roku, a ja nie wiem, co dzieje się dalej w tej sprawie, bo – jak usłyszałem – nie jestem stroną. Dlaczego, będąc inicjatorem całej procedury urzędniczej, nie mogę mieć wglądu do akt sprawy? I co można jeszcze zrobić, by bliski podjął leczenie – pyta zdesperowany czytelnik.
Niestety, przepisy prawa nie przewidują rozwiązania, które pozwoliłyby skłonić wuja pana Szymona do leczenia odwykowego. Artykuł 24 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi mówi, że osoby, które w związku z nadużywaniem alkoholu powodują rozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo systematycznie zakłócają spokój lub porządek publiczny, kieruje się na badanie przez biegłego w celu wydania opinii w przedmiocie uzależnienia od alkoholu i wskazania rodzaju zakładu leczniczego. Do przyjęcia zgłoszenia i wszczęcia postępowania zobowiązana jest gminna komisja rozwiązywania problemów alkoholowych właściwa dla miejsca zamieszkania lub pobytu osoby, której dotyczy postępowanie.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.