Osoba prowadząca firmę w Polsce może podlegać ubezpieczeniu w innym kraju Unii jako pracownik tylko wówczas, jeśli taka praca jest faktycznie wykonywana. Przy czym musi to potwierdzić unijny odpowiednik ZUS.
Coraz więcej osób prowadzących działalność gospodarczą w Polsce jest zainteresowanych odejściem od obowiązku płacenia daniny do ZUS. Umożliwia im to unijne rozporządzenie Rady EWG 1408/71 z 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób pracujących na własny rachunek oraz do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie (Dz.Urz. UE L 149 z 5 lipca 1971 r.). Na jego podstawie ubezpieczony, który jednocześnie wykonuje pracę najemną oraz na własny rachunek, podlega ubezpieczeniu w kraju, gdzie pracuje na podstawie umowy o pracę.
Wiele osób nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że wydanie przez ZUS indywidualnej interpretacji o podleganiu ubezpieczeniu np. w innym kraju nie kończy sprawy. Zakład, wydając decyzję w sposób jednoznaczny wskazuje, że została ona wydana na podstawie okoliczności przedstawionych przez zainteresowanego. Tymczasem ci poszukując zatrudnienia za granicą, często korzystają z usług pośredników. Zdarza się, że trafiają na oszustów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.