Zgodnie z art. 39 kodeksu pracy pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku
Przepis ten chroni pracownika przed wypowiedzeniem, jeśli wystąpią łącznie dwie przesłanki: po pierwsze, pracownikowi brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, po drugie, pracownik posiada okres zatrudnienia umożliwiający uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku. Ochrona przewidziana w art. 39 k.p. dotyczy pracownika, któremu brakuje nie więcej niż cztery lata do osiągnięcia wieku emerytalnego w dniu wręczenia mu wypowiedzenia umowy o pracę. Ochrona taka nie przysługuje jednak w przypadku, w którym pracownik spełnił przesłankę opisaną w art. 39 k.p. w okresie biegu wypowiedzenie umowy o pracę (por. wyrok Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 1999 r., I PKN 643/98, OSNAPiUS 2000/11/418). Tak więc o tym, czy nastąpiło naruszenie ochrony przedemerytalnej, decyduje data, w której dokonano wypowiedzenia, a zarazem spełnienie przesłanki nabycia prawa do emerytury. W przypadku zatrudnienia pracownika u więcej niż jednego pracodawcy ochrona przewidziana w art. 39 k.p. przysługuje u każdego z pracodawców (por. wyrok SN z 16 listopada 2000 r., I PKN 84/00, OSNP 2002/11/ 267).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.