Układ zbiorowy pracy jest aktem prawa pracy rządzonym bardzo surowymi zasadami. Przepisy kodeksu pracy otwierają nad nim parasol ochronny, który ma zapewnić, aby warunki zatrudnienia wynikające dla pracowników z takiego układu były jak najtrwalsze. Kodeks pracy osiąga to w następujący sposób.
Przede wszystkim przepisy kodeksu odróżniają obowiązywanie samego układu od obowiązywania warunków zatrudnienia, wynikających z tego układu. Utrata mocy obowiązującej przez układ wcale nie oznacza jeszcze, że moc obowiązującą tracą również warunki pracy i płacy wynikające z tego układu. Moc obowiązującą sam układ może utracić albo poprzez jego rozwiązanie za zgodą stron, z upływem okresu, na który został zawarty, lub z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron (art. 2417 par. 1 k.p.). Do utraty mocy obowiązującej układu dochodzi również w przypadku przejścia części lub całości zakładu pracy objętego układem na innego pracodawcę (art. 2418 k.p.). Wreszcie, układ w określonym kształcie może przestać obowiązywać w konsekwencji wprowadzenia do niego zmian (art. 2419 k.p.).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.