Stosowanie układu zbiorowego pracy

Ponieważ art. 241⁸ k.p. mówi o przejściu zakładu pracy (lub jego części) na innego pracodawcę, to znaczy, że w rachubę wchodzi sytuacja uregulowana w art. 23¹ k.p. Ten ostatni przepis reguluje skutki przejścia zakładu pracy w zakresie indywidualnych stosunków pracy, ustanawiając m.in. generalną zasadę sukcesji tych stosunków przez nowego pracodawcę. Natomiast przepis art. 241⁸ k.p. reguluje skutki przejścia zakładu pracy w sferze zbiorowych stosunków pracy. Oba przepisy zatem (art. 23¹ k.p. i art. 241⁸ k.p.) są ze sobą funkcjonalnie powiązane i składają się na jedną instytucję prawną. Dodatkowo jeszcze należy wskazać art. 26¹ ustawy o związkach zawodowych, przewidujący w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na nowego pracodawcę tryb konsultacji związkowych.

Ustawodawca, kształtując treść przepisu art. 241⁸ k.p., musiał wypośrodkować między dwiema wartościami - ochroną pracowników zainteresowanych z reguły utrzymaniem obowiązującego w chwili przejścia zakładu pracy układu zbiorowego a interesem nowego pracodawcy. Zgodnie z kompromisowym rozwiązaniem, jak wspomniano, do przejętych pracowników stosuje się postanowienia układu, którym byli objęci przed przejęciem, w okresie jednego roku. Ze sformułowania tego nie wynika, że nowy pracodawca wstępuje do układu jako strona, lecz że ma on jedynie obowiązek stosowania przez czas oznaczony postanowień układu. Należy zatem przyjąć, że układ zbiorowy wygasa z chwilą przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, ale mimo wygaśnięcia jego postanowienia znajdują tymczasowo zastosowanie. W szczególności należy podkreślić, że nowego pracodawcy nie wiąże postanowienia obligacyjne poprzednio obowiązującego układu, ponieważ nie są to postanowienia, którymi objęci byli pracownicy.