Odwołanie od decyzji o wymierzeniu kary porządkowej

Przesłanką do wniesienia sprzeciwu wobec zastosowanej kary jest naruszenie przepisów prawa. We wnoszonym do pracodawcy sprzeciwie pracownik powinien zatem określić, jakich naruszeń dopuścił się pracodawca w procesie nakładania kary porządkowej. Przedstawione zarzuty mogą dotyczyć przede wszystkim naruszenia zasad i trybu obowiązującego przy nakładaniu kary, np. zastosowania kary nieadekwatnej do rodzaju przewinienia pracownika, uchybienia przez pracodawcę terminom przewidzianym do nałożenia kary czy zastosowania kary bez wymaganego przepisami uprzedniego wysłuchania pracownika. Pracownik może kwestionować również sam fakt wymierzenia kary z uwagi na nieistnienie podstaw do jej zastosowania, przykładowo w sytuacji, gdy nie popełnił on czynu będącego przyczyną nałożenia kary porządkowej.

Przepisy nie określają formy, w jakiej sprzeciw powinien być wniesiony, jednak biorąc pod uwagę, iż ustawowy termin siedmiu dni do wniesienia sprzeciwu jest terminem zawitym i po jego upływie pracownik traci prawo do wniesienia sprzeciwu, z punktu widzenia interesu pracownika słuszne wydaje się stosowanie w tym przypadku formy pisemnej, co pozwoli na uniknięcie wątpliwości co do daty wniesienia sprzeciwu. Złożenie przez pracownika sprzeciwu po terminie upoważnia pracodawcę do jego odrzucenia bez merytorycznego rozpatrywania. Oczywiście pracodawca może nie skorzystać z tego uprawnienia i podjąć decyzję o rozpatrzeniu sprzeciwu mimo uchybienia terminowi przez pracownika.