Pracownik zakwestionował przed sądem legalność wypowiedzenia mu umowy o pracę na czas nieokreślony. Według niego przyczyna rozstania, tj. likwidacja kierowanej przez niego komórki organizacyjnej, była niekonkretna. W jego ocenie pracodawca nie wskazał bowiem w oświadczeniu o rozwiązaniu umowy o pracę kryteriów doboru zatrudnionych do zwolnienia. Natomiast zatrudniający jest zdania, że nie musiał tego robić, bo podwładny jest jedynym pracownikiem likwidowanej jednostki. Czy zarzuty zwolnionego są zasadne?
W świetle wyroku Sądu Najwyższego z 5 marca 2015 r. (sygn. akt III PK 109/14) pracodawca wypowiadający angaż nie narusza art. 30 par. 4 kodeksu pracy, jeżeli etatowiec jest świadomy tego, z jakich powodów dochodzi do jego zwolnienia. Istotne jest jedynie to, aby z oświadczenia zatrudniającego wynikało, co jest istotą zarzutu stawianego pracownikowi, będącego uzasadnieniem dla rozwiązania stosunku pracy (m.in. wyrok SN z 8 stycznia 2008 r., sygn. akt I PK 177/07). Tak więc pracodawca nie ma obowiązku sformułowania przyczyny wypowiedzenia w drobiazgowy sposób (wyrok SN z 4 listopada 2008 r., sygn. akt II PK 82/08). Naruszenie art. 30 par. 4 k.p. ma miejsce jedynie wtedy, gdy szef albo w ogóle nie podaje przyczyny wypowiedzenia, albo ta przez niego wymieniona jest niekonkretna, a przez to niezrozumiała dla podwładnego.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.