Zobacz, kiedy pracodawca nie może zwolnić cię z pracy

Zwolnienie
Prawo chroni pracowników przed zwolnieniem wtedy, gdy nieobecność w pracy jest usprawiedliwiona i nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. ShutterStock
21 lutego 2017

Pracodawca nie może zwolnić pracownika przebywającego na zwolnieniu lekarskim. Powodem zwolnienia nie może być także wyłącznie fakt nabycia prawa do emerytury.

Wypowiadanie umów o pracę jest w dużym stopniu sformalizowane - Wypowiedzenie powinno więc zostać złożone na piśmie i doręczone drugiej stronie w taki sposób, aby mogła się zapoznać z jego treścią.

Ponadto, jeśli jest to umowa na czas nieokreślony, pracodawca musi pisemnie uzasadnić wypowiedzenie. Co prawda, kodeks pracy nie zawiera katalogu przyczyn, ale z orzecznictwa sądowego wynika, że powinna być ona prawdziwa i konkretna, dla uznania zasadności wypowiedzenia liczy się także jej rodzaj i ciężar gatunkowy. Przykładowo może chodzić o częste nieobecności w pracy zatrudnionego, nie wykonywanie poleceń przełożonego czy utratę zaufania do pracownika.

Prawo przewiduje jednak przyczyny i sytuacje, których pracodawca nie może podać jako powód rozstania się z pracownikiem.

Zakaz zwalniania obowiązuje więc w przypadku osób, którym brakuje mniej niż czterech lat do osiągnięcia wieku emerytalnego, pod warunkiem, że z osiągnięciem tego wieku okres zatrudnienia będzie umożliwiał im uzyskanie prawa do emerytury.

Wyjątkowo ochrona przedemerytalna nie obowiązuje, jeśli pracownik uzyskał prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy lub gdy można go zwolnić dyscyplinarnie.

Także samo osiągnięcie wieku emerytalnego nie pozwala pracodawcy zwolnić pracownika - firma nie może takiej przyczyny podać w uzasadnieniu zwolnienia.

Pracodawca powinien bowiem równo traktować pracowników między innymi w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy bez względu na wiek. Podanie w uzasadnieniu wypowiedzenia jako jedynej przyczyny osiągnięcie przez pracownika wieku emerytalnego może więc zostać uznane za dyskryminację, a sąd może orzec o bezskuteczności wymówienia, a jeżeli umowa uległa już rozwiązaniu - przywrócić dana osobę go do pracy lub przyznać jej odszkodowanie.

Prawo chroni pracowników przed zwolnieniem także wtedy, gdy nieobecność w pracy jest usprawiedliwiona i nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Pracodawca nie może więc wypowiedzieć umowy osobie, której nie ma w pracy z powodu choroby i przebywa na zwolnieniu lekarskim. Wypowiedzenie jest jednak ważne, jeśli pracownik zachorował w okresie już dokonanego wypowiedzenia umowy o pracę.

Zakaz zwalniania obowiązuje także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności - urlopu wypoczynkowego pracownika.

Ochrona zatrudnienia obowiązuje także w przypadku kobiet w ciąży, chyba że są one zatrudnione na okres próbny nie przekraczający jednego miesiąca. Zwalniać nie można również pracowników w czasie korzystania z urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego i ojcowskiego.

Natomiast pracownicy wracającej po urlopie macierzyńskim nie przysługuje już szczególna ochrona stosunku pracy. W efekcie pracodawca może pracownicę zwolnić, ale jego zachowanie - podobnie jak w przypadku seniorów - nie może mieć charakteru dyskryminacji kobiet powracających do pracy po urlopie macierzyńskim.

Pracodawca nie może także zwolnić pracownicy, która złoży wniosek o urlop wychowawczy - pracodawca ma obowiązek jej go udzielić maksymalnie na trzy lata.

Ponadto ochrona utrzymuje się, jeśli pracownik jest uprawniony do urlopu wychowawczego i zdecyduje się na obniżenie wymiaru czasu pracy, maksymalnie o połowę pełnego wymiaru. Pracodawca także ten wniosek musi uwzględnić. Ochrona stosunku pracy obowiązuje jednak nie dłużej niż przez łączny okres 12 miesięcy.

Wreszcie w przypadku, gdy pracodawca ma problemy finansowe, może wręczyć zatrudnionemu wypowiedzenie z przyczyn niedotyczących pracowników, czyli z przyczyn ekonomicznych lub organizacyjnych. Na taki krok może się zdecydować tylko zakład, który zatrudnia więcej niż 20 pracowników.

Jednak likwidacja stanowiska pracy musi wynikać z faktycznych zmian w firmie, które mają miejsce w momencie dokonania wypowiedzenia. Pracodawca nie może natomiast w miejsce zlikwidowanego stanowiska stworzyć nowego, na którym inny pracownik będzie wykonywał podobne obowiązki na takich samych warunkach. Poszkodowany pracownik ma wtedy duże szanse na wygraną przed sądem.

Źródło: gazetaprawna.pl

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

Autopromocja
381453mega.png
381439mega.png
381484mega.png