Na gruncie obecnych przepisów odpowiedź na to pytanie jest nieoczywista. A do tego dochodzi właściwe ujęcie obowiązku podatkowego dla rozliczeń międzyokresowych kosztów, które będzie miało kluczowy wpływ na wysokość ryczałtu - pisze Szymon Lipiński, Dział Doradztwa Podatkowego Crowe.
Co do zasady estoński CIT odracza moment powstania obowiązku podatkowego do chwili dystrybucji zysku do wspólników. Jednocześnie na gruncie przepisów o ryczałcie dla spółek do podstawy opodatkowania zalicza się też świadczenia powstałe w sposób inny niż przez wypłatę dywidendy. Tego rodzaju dochody, tzw. ukryte zyski, są rozpoznawane na gruncie ogólnie sformułowanych przesłanek, które pozostawiają wiele wątpliwości interpretacyjnych i nie pozwalają na jednoznaczną wykładnię przepisów, nawet przez samego fiskusa. Wielką niewiadomą nadal pozostaje to, jak należy rozliczyć w estońskim CIT koszty rozliczane w czasie.
Według ustawy z 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2587; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 1843; dalej: ustawa o CIT) przez ukryte zyski rozumie się wszelkie świadczenia otrzymywane przez wspólników i podmioty powiązane, związane z prawem do udziału w zysku w postaci innej niż dywidenda. Ustawodawca w art. 28m ust. 3 ustawy o CIT sformułował jedynie ogólną zasadę rozpoznania ukrytych zysków, wskazując przy tym przykładowy, otwarty katalog takich świadczeń. Podatnicy mają się zatem kierować ogólną definicją ukrytych zysków i wspomagać kazuistyczną listą sytuacji, w których ukryte zyski wystąpią. Interpretację tej definicji mogą ułatwić wyroki sądów administracyjnych i interpretacje wydane przez Krajową Informację Skarbową. Wśród najczęściej pojawiających się indywidualnych charakterystyk ukrytych zysków wymienia się:
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.