Projekt nie tylko definiuje, czym są inwestycje w nieruchomości i wartości niematerialne, lecz także opisuje zasady ich ujęcia w księgach, wyceny na dzień bilansowy oraz konsekwencje zmiany sposobu użytkowania. Wskazuje również, jak prezentować te dane w sprawozdaniu finansowym.
Zasady wyceny inwestycji niefinansowych po ich początkowym ujęciu wynikają z art. 28 ust. 1 pkt 1a ustawy o rachunkowości (dalej: u.r.). Przepisy przewidują, że aktywa te należy wyceniać nie rzadziej niż na dzień bilansowy – zgodnie z regułami stosowanymi do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (dalej: WNiP), określonymi w art. 28 pkt 1 oraz w art. 31, art. 32 ust. 1–5 i art. 33 ust. 1 u.r. Jednostka ma przy tym do wyboru dwa podejścia:
- model kosztu oparty na wartości początkowej skorygowanej o umorzenie i odpisy aktualizujące albo
- model wartości godziwej, który odwołuje się do ceny rynkowej bądź innej wiarygodnie ustalonej wartości godziwej.
Jak wskazaliśmy w pierwszej części opracowania („Inwestycje w nieruchomości i wartości niematerialne w nowym standardzie KSR”), te właśnie rozwiązania są fundamentem dla dalszych regulacji w projekcie KSR.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.