Każdy niekorzystny dla fiskusa wyrok Trybunału Konstytucyjnego (TK) niesie nadzieję na pomyślne rozstrzygnięcie sprawy, która jeszcze się toczy, albo na wznowienie postępowania podatkowego lub sądowego w sprawach już rozstrzygniętych prawomocnymi decyzją czy wyrokiem.
Kluczem do zrozumienia, czy orzeczenie faktycznie jest korzystne w konkretnej sprawie, jest ustalenie, jaki miało ono charakter, tj. czy sędziowie uznali wprost dany przepis za niezgodny z ustawą zasadniczą, czy też może orzekli o jego niekonstytucyjności jedynie w pewnym zakresie. W tym ostatnim przypadku znaczenie ma użyte w sentencji wyroku stwierdzenie, że przepis jest niezgodny z Konstytucją RP „w zakresie, w jakim wywołuje określony skutek”.
Taki „zakresowy” wyrok wydał TK np. 17 lipca 2012 r. (sygn. akt P 30/11). Stwierdził, że art. 70 par. 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 58 ustawy nowelizującej z 12 września 2002 r. (Dz.U. nr 169, poz. 1387 z późn. zm.) „w zakresie, w jakim wywołuje skutek w postaci” zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego w związku z wszczęciem postępowania karnego lub postępowania w sprawie o przestępstwo lub wykroczenie skarbowe, o którym to postępowaniu podatnik nie został poinformowany najpóźniej z upływem terminu wskazanego w art. 70 par. 1 Ordynacji podatkowej, jest niezgodny z zasadą ochrony zaufania obywatela do państwa i stanowionego przez nie prawa, wynikającą z art. 2 konstytucji.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.