Firmy odczuwają skutki zatorów płatniczych. Odbiorcy opóźniają się z zapłatami, proszą o zmianę warunków na korzystniejsze. Dostawcy naciskają na otrzymanie pieniędzy za dostawy. Konieczne jest pozyskanie środków pieniężnych. Jednym ze sposobów na zwiększenie płynności, po który sięga się coraz częściej, jest faktoring. Warto więc wiedzieć, jak prawidłowo ujmować go w księgach rachunkowych.
Faktoring jest w polskim prawie umową nienazwaną, opisaną przede wszystkim w kodeksie cywilnym. Prawnie stanowi umowę między dostawcą towarów lub usług a faktorem. Na podstawie umowy faktor nabywa (lub zobowiązuje się nabyć) wierzytelności faktoranta drogą cesji. W umowie nie uczestniczy dłużnik. Warto zwrócić uwagę, że także biuro rachunkowe prowadzące księgi klienta powinno być na bieżąco informowane o umowach faktoringu, aby móc właściwie zakwalifikować i ująć operacje między klientem, dłużnikiem i firmą faktoringową (którą najczęściej jest w praktyce bank klienta).
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.