Organy podatkowe, które zakwalifikowały altanę jako budynek pozostały, a nie mieszkalny, nie mogły powoływać się wyłącznie na przepisy ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych – orzekł NSA.
Sąd wyjaśnił, że należy brać też pod uwagę rzeczywiste przeznaczenie budynku, a tego nie można ustalić bez oględzin nieruchomości i sprawdzenia stanu technicznego.
Chodziło o altanę, którą podatnik uznawał za lokal mieszkalny, a burmistrz za budynek pozostały (opodatkowany wyższą stawką). Właściciel przekonywał, że przez większą część roku w niej mieszka. Burmistrz argumentował zaś, że zastosowanie wyższej stawki wynika wprost z tego, że budynek znajduje się na terenie rodzinnego ogrodu działkowego, który w świetle art. 13 ust. 4 ówczesnej ustawy z 8 lipca 2005 r. (Dz.U. nr 169, poz. 1419 ze zm.) może być wykorzystywany do celów wypoczynkowych, a nie na potrzeby mieszkaniowe.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.